Ik snap dat je jezelf best productief vindt, als je zo aan het einde van de week ziet dat je ruim honderd mails eruit hebt gewerkt, maar zelfs wij bij elkaar samen zijn niet zo productief als de uploadtool van Spotify. Daar gaan elke dag iets meer dan honderdduizend tracks doorheen, om op jaarbasis uit te komen op een kleine veertig miljoen. Dat is een behoorlijk aantal. In dollars niet genoeg om een balzaal naast het Witte Huis te financieren, maar wel ongeveer vergelijkbaar met hoe vaak ze me controleren bij de zelfscankassa.
En veertig miljoen tracks is op zich al intens, maar nog opvallender is dat bijna zeventig procent ervan over de liefde gaat. Blijkt dat muzikanten het dus over bijna net zo weinig thema’s kunnen hebben als Geert en Lidewij. Maar waarom dan altijd liefde? Omdat het zo herkenbaar is? Het zou kunnen. Het is natuurlijk iets alledaags waar de meeste mensen wel mee in aanraking komen. Sommige dingen staan natuurlijk gewoon wat verder van je af: Zo kan ik me niet direct identificeren met die negen kogelgaten van 50 Cent (mijn banksaldo momenteel helaas wél met zijn naam trouwens) of de WAP van Cardi B.
Voor artiesten gaat liefde dus niet door de maag, maar subtiel via je trommelvlies. Komende week krijg je op FunX trouwens een dubbele dosis liefde. Want van morgen tot en met vrijdag hoor je weer de DiXte 1000, de duizend allerlekkerste tracks ooit, waarvan er 34 het woord ‘love’ in de titel hebben trouwens. Elke dag tussen 10:00 en 19:00 uur. En om te zorgen dat je daarna nog steeds genoeg liefde krijgt, is er de nieuwe single van Kaya Imani: ‘Lovin’ Lovin’. Want dat is komende week de nieuwe DiXte.
Ik werk bij FunX. Elke week communiceer ik daar welke nieuwe muziek we gaan draaien. Dat had gekund in een simpele, korte, mail. Maar dat is uiteraard niet wat ik doe.