Toch interessant: Zondagochtend wakker worden en je realiseren dat niet alleen de site van de Belastingdienst die nacht platgelegd is. Het blijft onwerkelijk hoe erg onze werkelijkheid in een jaar daadwerkelijk is veranderd.
En dat allemaal omdat een bejaarde met een vetkuif niet wil dat iemand anders met zijn LEGO speelt. En negentig procent van de wereld bewust wegkijkt tijdens z’n driftbuien. Zelfs wanneer de wereld volledig in de fik staat, blijft je buurman zich toch vooral afvragen of de benzineprijs morgen stijgt, want hij moet nog gaan tanken.
Je kan jezelf wel laten nadenken over de vraag waar de wereld heen gaat, maar net zoals die bolide van je buren zijn we als mensen vooral heel erg stationair. We kijken, vinden er wat van, en gaan niet door, maar draaien ons alleen maar om. Tijd voor de volgende scrollbare misère die ons een fractie van een seconde bezighoudt.
Het ingewikkelde, en gelijk fascinerende, van twaalf maanden lang figureren in een geopolitieke rampenfilm is hoe akelig snel de wereld went aan berichtgeving over raketinslagen en sterfgevallen. Legers bewegen vooruit aan de frontlinie, hun leidinggevenden schuifelen allemaal stilletjes naar de nooduitgang, en wij kijken ernaar alsof het zo’n waardeloze Nederlandse romcom is: ‘Alles Is Oorlog’.
Dus ja, waar gaan we heen? Als je naar de benzineprijzen kijkt: niet ver. Maar als je FunX komende week aanzet, kan je deze algehele malaise misschien een beetje ontvluchten, want je bent zo vijfduizend kilometer verder, in Benin. De plek waar Ayra Starr werd geboren. Een muzikaal lichtpuntje in onze vicieuze duisternis.
Het antwoord op de vraag waar het met ons heen gaat heeft ze trouwens ook niet, maar in deze onrustige tijd stelt ze de vraag wél hardop. Komende week extra vaak, want ze is de DiXte met haar nieuwe single ‘Where Do We Go’.
Ik werk bij FunX. Elke week communiceer ik daar welke nieuwe muziek we gaan draaien. Dat had gekund in een simpele, korte, mail. Maar dat is uiteraard niet wat ik doe.