Voor iemand die de hele dag bezig is met muziek, moet ik erkennen dat ik er vrij ingetogen van geniet als ik bij een event of concert ben. In plaats van m’n benen is het vooral mijn nekspier die het meeste een ritme zoekt, soms aangevuld met een tot-vier-tellende schouder. Maar ik heb daar volledig vrede mee. Zeker wanneer ik soms langs de beslagen ruiten van een dansfeestje wandel en daar mannen het complete oeuvre van Ricky Martin fysiek zie uitbeelden. Het is geen exacte wetenschap, maar je kan de voorzichtige conclusie trekken dat mannen die vrijwillig naar een avondje Kizomba of Bachata gaan, over het algemeen meer bewijsdrang hebben dan Elon Musk.
Dat begint al voordat ze überhaupt binnen zijn. Zo staan ze een paar uur thuis voor de spiegel om te turven welke strak zittende Philipp Plein spijkerbroek er deze keer aan mag, gaat er een glimmende Versace blouse -met gouden accenten in de vorm van geborduurde luipaarden- overheen (netjes in de broek gepropt) die net op de verkeerde plekken te strak zit, en spuiten ze gemakshalve ook nog even een halve liter Creed op hun kruin. En om de voeten natuurlijk een paartje schoenen van rood en zwart leer, met matchende veters, die eruitzien als een acute reden voor een echtscheiding.
Van die types die binnenwandelen, hun slim-fit trenchcoat ophangen en direct de dansvloer op glijden, alle andere mannen high-fivend naar het middelpunt van zaal curlen, en daar de stretch van hun broek testen met een setje overdreven dips. Mannen met namen als Donovan. Of ja, eigenlijk staat er gewoon Donny Tiggeloven in z’n paspoort, maar hij stelt zich graag voor als Donovan Dos Santos. Heeft z’n ketting zo grondig staan poetsen dat deze harder glimt dan z’n voorhoofd en danst met ie-der-een in de zaal. Kent de namen van alle vrouwen die er rondlopen en eindigt elke dans met een knipoog en een “zie je straks”. Wat bij hem eerder klinkt als een bedreiging dan een belofte.
Hij neemt het dansen ook ontzettend serieus. Hij staat altijd met zijn ogen dicht te heupwiegen. Z’n linkerhand op z’n onderbuik en met de rechter imiteert hij een ventilator voor z’n gezicht. Walgt van mensen die zichtbaar hun passen tellen en “out of timing” dansen. Loopt de hele tijd naar andere paartjes om ongevraagd feedback te geven als “Je gewicht staat op de verkeerde voet” en bij elke vrouw die ook maar zes seconden alleen staat legt hij een hand op haar rug, gevolgd door een “Wil je misschien de intermediate figures leren?”. Is ondertussen zó intensief bezig met dansen dat het na vier nummers lijkt alsof hij meedoet aan een ‘Wet T-shirt’ contest.
Afkoelen doet hij door wijdbeens ergens rustig te gaan zitten met een Cuba Libre, zoekend naar zijn volgende target. Het is stiekem ook het enige moment waarop hij bewust de muziek hoort. En die muziek is vaak toch wel de voornaamste reden waarom mensen, ondanks Donovan, genieten van hun avond in zo’n klamme danskelder. En het kan bijna niet anders, of er gaat een nieuwe track toegevoegd worden aan de playlist van dit soort feestjes.
En mocht je nou net als ik allergisch zijn voor mannen die op de basisschool niet geleerd hebben waarvoor de knoopjes op hun shirt zijn, dan kan je komende week prima thuis een dansfeestje organiseren. Enige wat je nodig hebt is FunX, waar je komende week begeleid wordt door Jonna Fraser en Jeon, die de DiXte hebben met hun nieuwe single ‘Pana’.
Ik werk bij FunX. Elke week communiceer ik daar welke nieuwe muziek we gaan draaien. Dat had gekund in een simpele, korte, mail. Maar dat is uiteraard niet wat ik doe.