“Drempels schuin oprijden met de snelheid waarmee Nederland kabinetten samenstelt”

In tegenstelling tot wat mijn internationaal klinkende naam doet vermoeden, ben ik opgegroeid in de lokale krochten van dit vlakke akkerland. En iets wat me altijd is bijgebleven van de tijd dat ik net de zijwieltjes van m’n fiets had laten schroeven en langs het dorpsplein hobbelde, was de grote hoeveelheid jonge mannen die hun eerste auto trots kwam etaleren in een kringetje van uitgedeukt metaal en velgen. 

Het was vast geïnspireerd door The Fast & The Furious maar leek meer op een afgekeurde aflevering van De Gouden Koets. Er was ook altijd één jongen die alle aandacht probeerde op te eisen met zijn auto. Hij vond zichzelf de lokale Vin Diesel, maar dan met een iets minder filmposter-waardige naam als Cor van de Corput. 

Corretje, die het liefst een Volkwagen Golf MK4 zou wrappen in zwarte dakfolie, de grille zou vervangen met eentje zonder logo, van de hele kofferbak een subwoofer wilde maken, led-licht op z’n bekerhouders zou monteren en na het afzagen van de uitlaat alles zou aftoppen met een BBS sticker op de achterbumper. 

Dat is wat Cor zou willen, maar hij moest het doen met derdehands Opel Corsa (iets in de naam sprak hem wel aan) die zo erg verlaagd was dat hij drempels schuin moest oprijden met de snelheid waarmee Nederland kabinetten samenstelt. Die auto van hem was Fuchsia-paars, maar de kleur was aan hem gepitcht als ‘Powerstrike Purple’ en dankzij het parelmoer-effect dat er nog eens bovenop kwam, leek het meer op een zak snoep met wielen dan iets waarmee je straatraces kon winnen.

Maar dat maakte Cor niks uit, hij was dagenlang aan het sleutelen aan z’n auto: Achterspoiler erop van zes vierkante meter, metalen pedalen, een versnellingspook in de vorm van een doodskop. Bij elke aanpassing ging het meer lijken op een gesmolten Hot Wheels speeltje. En werd Cor maar trotser. In zijn hoofd was hij designer bij Mansory en echt bezig met die auto mooier maken. 

Maar dat kan je soms beter aan professionals overlaten. Zoals dus Mansory. Dat bedrijf doet een soort looksmaxxing van je auto. Maar dan wel alleen met auto’s die meer waard zijn dan een huis in Haarlem. Ze pakken praktisch onbetaalbare auto’s en maken ze écht onbetaalbaar. Maar, in tegenstelling tot Cor, vaak wél met een succesvol eindresultaat. En dat geldt ook voor muziek over dit bedrijf. Lijpe en Frenna scoorden er vijf jaar geleden al een hit mee en dit jaar is het de beurt aan DYSTINCT en Morad. 

Want die zijn komende week de DiXte op FunX met ‘Mansory’.

Ik werk bij FunX. Elke week communiceer ik daar welke nieuwe muziek we gaan draaien. Dat had gekund in een simpele, korte, mail. Maar dat is uiteraard niet wat ik doe.